Toplumsal ilişkilerde insanlar arası etkileşimler sıklıkla çeşitli tutum ve davranışlarla şekillenmektedir. Bir bireyin diğerine yaranmak amacıyla uygun olmayan ifadeler kullanması veya gereksiz övgülere başvurması yaygın bir durum haline gelmiştir. Bu tür eylemler geleneksel olarak belirli kavramlarla tanımlanmakta ve toplum tarafından genellikle olumsuz karşılanmaktadır.
Özellikle belirli alanlarda bu davranışlar daha belirgin hale gelerek dikkat çekmektedir. Kişiler bu sayede kısa vadeli avantajlar elde edebilmekte ancak uzun dönemde güvenilirliklerini kaybetmektedir. Toplum bu tür tutumları kınamakta ve uzak durmayı tercih etmektedir. Bu çelişki günlük yaşamı derinden etkilemektedir.
Çirkin ve utandırıcı davranışlar halk arasında farklı terimlerle ifade edilmekte olup bireyleri küçük düşürmektedir. Bu durumlar güven kaybına yol açmakta ve kişiler arası ilişkileri zedelemektedir. İnsanlar böyle tutum sergileyenlerden kaçınmayı doğal bir tepki olarak göstermektedir. Buna rağmen bazı örneklerde ödüllendirici yaklaşımlar da görülmekte ve desteklenmektedir. Bu destek özellikle belirli çevrelerde yaygınlaşmakta ve toplumsal dinamikleri bozmaktadır. Topluluk içinde ayıplanan bireyler itilmekte ve yadırganmaktadır. Bu süreç genel normları zorlamaktadır.
Siyasal ve toplumsal ortamlar bu davranışların en yoğun yaşandığı alanlar arasında yer almaktadır. Aşırı övgüler ve yaranma çabaları bireyleri niteliksiz kılmakta ve uzun vadede toplumsal yapıyı zayıflatmaktadır. Eğitim eksikliği ve ahlaki boşluklar bu eğilimleri beslemektedir. Farkındalık yaratmak ve değerleri korumak ise çözümün temelini oluşturmaktadır. Bu tür davranışlar karşısında onurlu duruş önem kazanmaktadır. Toplumun genel tepkisi bu konuda belirleyici olmaktadır.
YAĞCILIK VE YALAKALIĞIN TANIMI VE TOPLUMSAL ETKİLERİ
Doğrudan ayrılanlar yanlışta birleşirler sözü bu konudaki temel gerçeği vurgulamaktadır. Toplumsal ilişkilerde bir kişinin öbür kişiye yaranmak için yaraşır olmadığı biçimde seslenmesi gereksiz ve aşırı övgülerde bulunması alışılmış adıyla dalkavukluk ve yağcılık olarak nitelendirilmektedir. Sırnaşık arsız yüzsüz onursuz ve boşboğaz olmak da yalakalıktır. Çirkin ve utandırıcı tutum ve davranışları da halk dilinde yavşaklık diye tanımlanmaktadır. Bu durumlar kişiyi küçük düşürmekte güvenilmez inanılmaz ve niteliksiz kılmaktadır. Kendilerinden uzak durmaya kaçınmaya neden olmaktadır. Topluluk içinde kınananlar itilmekte yadırganarak ayıplanmaktadırlar.
Ama tersine ödüllendirircesine okşananlar övülenler desteklenenler güçlendirilenler de vardır. Bunlar özellikle siyasal alanda alkış tutan seninle gururu duyuyor diye çığlıklar atan dövizler ve pankartlar açıp taşıyan amigolar şımarıklardır. Eğriye doğru çirkine güzel zararlıya yararlı diyerek olanaklara kavuşmakta katlara çıkmakta hakkı olmayanları elde etmektedirler. Bunları kullanıp bunlardan yararlananlar toplumu karartan kötülüklerini bunlarla yaşama geçiren kötülerdir. Karşılaşıp rastladıkça insanı üzen görüntüleriyle yağcılar ve yalakalar sırıtan utandırıcılıklarının ayırdında değildir. Kimileri de yararlanma amacıyla bilerek bu şeytanlıklara girişmektedir. Çirkinliklerin kişisel bozuklukların kaynağında eğitimsizlik görgüsüzlük çıkarcılık ve ahlaksızlık yatmaktadır.
Bu davranışlar bireyleri insan değerlerinden uzaklaştırmakta ve toplumsal güveni sarsmaktadır. Kişiler bu yolla geçici kazançlar elde etse de kalıcı itibar kaybı yaşamaktadır. Toplumun genel tepkisi bu eğilimleri reddetmekte ve kınamaktadır. Farkındalık yaratmak adına sürekli hatırlatmalar yapılmaktadır. Bu tür tutumlar günlük ilişkileri olumsuz etkilemekte ve uzun vadede yapısal sorunlar yaratmaktadır. Onurlu bir duruşun önemi her geçen gün artmaktadır.
SİYASET VE MEDYADA GÖRÜLEN ÇİRKİN ÖRNEKLER
Medyanın büyük kesiminde bu tür kişileri görmek beklentileri nedeniyle tutsak durumuna düşmüş olanlara rastlamak ve çıkar ilişkilerini duymak tiksindirici olmaktadır. Onurunu kişiliğini kiminin yanına çıkmak kiminin ilgi ve övgüsünü almak bir şeyler sağlamak için unutmak küçülmek alçalmak insan değerlerinden soyutlanmak en büyük yitiktir. İnsanlık hiçbir nedenle hiçbir şey için savsaklanamaz gözden çıkarılamaz unutulamaz yitirilemez. Kuruluşlara yapılara alanlara ad verme yoluyla yaranma çabaları yakışıksızdır. Bu tür eylemler profesyonel ortamları da zehirlemekte ve genel güveni zedelemektedir. Medyadaki görüntüler sıklıkla rahatsız edici bir hal almaktadır.
Siyasal alanda alkış tutan ve pankartlarla destek gösteren gruplar bu davranışların en belirgin örneklerini sunmaktadır. Amigoların şımarık tutumları toplumda olumsuz yankı uyandırmakta ve eleştirilmektedir. Çıkar ilişkileri bu çevrelerde açıkça gözlenmekte ve tiksinti yaratmaktadır. Kişiler değerlerini feda ederek avantaj aramakta ancak bu yol uzun vadede zarar vermektedir. Medyada görülen benzer örnekler kamuoyunu derinden etkilemektedir. Bu çirkinlikler genel ahlak anlayışını sorgulatmaktadır. Toplumsal normlar bu tür yaklaşımları reddetmektedir.
Politik ortamda yaranma çabaları sıklıkla kurumsal yapıları da etkilemektedir. Pankartlar ve sloganlar geçici kazançlar sağlasa da kalıcı hasar bırakmaktadır. Medyadaki tutsaklık durumu çıkar ilişkilerini daha da görünür kılmaktadır. İnsanlar bu görüntülerden uzak durmayı tercih etmekte ve tepki göstermektedir. Bu davranışlar siyasal güveni sarsmakta ve toplumsal bölünmelere yol açmaktadır. Eleştirel bakış açısı bu konuda büyük önem taşımaktadır. Genel farkındalık artışı çözümün ilk adımı olmaktadır.
EĞİTİM VE ATATÜRK İLKELERİYLE MÜCADELE YOLLARI
Aileden başlayan eğitim süresince insanlarımıza her şeyden çok insanlık öğretisiyle yaklaşmak gerekmektedir. Namusun onurun kişiliğin ahlakın ve erdemin başlıca insanlık değeri olduğu paranın unvan ve sanın mevki ve makamın değerler dizgesinde değil edinimler ve yararlılık çizgisinde anlamlı olduğu bilincini kazandırmak ağırlık taşımaktadır. Her zaman her yerde ve her koşulda varlığımızı bağımsız biçimde özgürlük ve aydınlıkla sürdürmek için Atatürk’ün yolundan ayrılmamak zorunluluğunu yaşam kaynağı bilmeliyiz. Bu yaklaşım bireyleri güçlü ve onurlu kılmakta ve toplumsal yapıyı sağlamlaştırmaktadır. Eğitim sürecinde bu değerler ön planda tutulmalıdır. Gelecek nesiller bu bilinçle yetişmelidir.
İnsanlık değerleri hiçbir koşulda göz ardı edilemez ve korunması esastır. Eğitim yoluyla çıkarcılık ve ahlaksızlık kökünden engellenmelidir. Bağımsız düşünce ve aydınlık zihinler bu mücadelede kilit rol oynamaktadır. Atatürk’ün ilkeleri bu süreçte rehberlik etmekte ve yol göstermektedir. Toplum bu değerlerle güçlenmekte ve olumsuz eğilimlerden uzaklaşmaktadır. Sürekli hatırlatma ve uygulama bu yolda başarı getirmektedir. Eğitim sisteminin bu odakla yeniden yapılandırılması gerekmektedir.
Sonuç olarak yağcılık ve yalakalık gibi davranışlar toplumsal dokuyu yavaş yavaş eritmektedir. Siyasal ve medya alanlarındaki örnekler bu tehlikeyi net biçimde ortaya koymaktadır. Eğitim ve temel değerlerle mücadele bu eğilimleri ortadan kaldırabilir. Atatürk’ün yolundan ayrılmamak ise en güçlü kalkan olmaktadır. Toplumun onurlu bireylerden oluşması için bu bilinç şarttır. Herkesin bu konuda sorumluluk alması gerekmektedir. Gelecek daha aydınlık ve dürüst ilişkilerle şekillenecektir. Bu tür çirkinliklere karşı ortak duruş büyük önem taşımaktadır.
