İstanbul’un Sancaktepe ilçesinde yaşanan ve toplumun tüm kesimlerinde derin bir infiale yol açan çocuk istismarı davası, adli makamların verdiği emsal niteliğindeki ağır ceza kararıyla sonuçlandı. 2011 doğumlu öz kızı D.D.’yi henüz 6 yaşındayken maddi menfaat karşılığında farklı şahısların evlerine götürerek yıllarca cinsel istismara maruz bırakan anne S.D., yargılandığı mahkeme tarafından en üst sınırdan cezalandırıldı.
Çocuk istismarı davası dosyasına giren kan dondurucu detaylar, aile içi şiddet ve çocuk koruma mekanizmalarının toplumsal hayattaki hayati önemini bir kez daha en acı şekilde gözler önüne serdi. Hukukçular ve adli psikologlar, aile koruması altında olması gereken bir sabinin bizzat en yakını tarafından suç nesnesi haline getirilmesinin, ceza hukukunda en ağır ağırlaştırıcı nedenlerden biri olarak kabul edildiğini belirtmektedir.
Çocuk hakları savunucuları ile sosyal hizmet uzmanları, erken yaştaki çocukların maruz kaldığı bu tür ağır travmaların önlenmesinde mahalle bazlı sosyal takip sistemlerinin kurulmasının zorunlu olduğunu savunmaktadır. Özellikle 2026 yılında adli tıp kurumlarının ve çocuk izlem merkezlerinin teknik altyapısının güçlendirilmesi, mağdur çocukların ifadelerinin ikincil bir travmaya yol açmadan adli sisteme aktarılmasını kolaylaştırmaktadır. Kamusal alanda ve sivil toplum kuruluşlarında geliştirilen çocuk koruma seferberliği, risk altındaki hanelerin erken tespit edilmesini sağlarken, adli makamların bu tür dosyalarda tavizsiz bir yargılama pratiği sergilemesini desteklemektedir. Ceza mahkemelerinin ve yüksek yargı organlarının çocuk koruma odaklı davalarda sergilediği kararlı duruş, kurumsal adalete olan toplumsal inancı pekiştirerek potansiyel failler üzerinde caydırıcı bir set oluşturmaktadır.
Kan donduran bu istismar davası, yargılama sürecindeki duruşma salonu beyanlarıyla ve mağdur çocuğun hukuk mücadelesiyle adalet tarihine geçerken, vicdanları yaralayan bu karanlık sürece son veren hukuki kararın tüm detayları, sanık profili ve cezayı artıran yasal gerekçeler metnimizin ilerleyen bölümlerinde incelenmektedir.
bilhaber.com sayfasının yorumu: bir çocuğu bu şekilde suça teşvik eden, vesile olan tüm herkes ömür boyunca; suçu işleyen kişinin tüm suçundan sorumlu olmalı ve hukuk karşısında azmettirici olarak yargılanmalı.
Sancaktepe’deki Dehşetin İddianamesi ve Sanıkların Profili
İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen titiz soruşturma neticesinde hazırlanan iddianame, 2017 yılından itibaren devam eden sistematik bir suçu ve karanlık bir şebekeyi açığa çıkardı. Soruşturma aşamasında tutuklanan 44 yaşındaki anne S.D.’nin, öz evladını maddi kazanç sağlamak amacıyla Aydın Ö., Engin A., Selahattin T. ve Tahir G. isimli erkeklerin adreslerine götürdüğü kesinleşti. Mağdur D.D.’nin adli görüşmeciler eşliğinde verdiği detaylı beyanlar, uğradığı temasları ve hürriyetinden yoksun bırakılma süreçlerini tüm çıplaklığıyla yargı makamlarının önüne serdi.
Çocuk istismarı davası kapsamında yargılanan anne hakkında hazırlanan ilk iddianamede, “Çocuğun nitelikli cinsel istismarı” ve “Çocukları fuhşa teşvik etmek, yaptırmak veya aracılık etmek” suçlarından 25 yıla kadar ağır hapis cezası talep edilmişti. Uzman pedagoglar, 6 yaşından 15 yaşına kadar devam eden bu karanlık sürecin çocuk üzerinde yarattığı psikolojik tahribatın rehabilite edilebilmesi için devlet korumasının en üst düzeyde uygulanması gerektiğini vurgulamaktadır. Sektörel ve kurumsal boyutta, adli destek ve mağdur hizmetleri müdürlüklerinin sürece dahil olması, küçük çocuğun eğitim ve sosyal hayatına devam edebilmesi adına kritik önlemlerin alınmasını sağladı. Mağdurun haklarının mahkemede baro tarafından görevlendirilen uzman avukatlarca savunulması, sanıkların organize savunma stratejilerini çürütmekte en değerli enstrümanlardan biri oldu.
Duruşma salonunda kimlik tespiti yapılan sanık anne S.D.’nin bekar, 4 çocuk annesi ve ilkokul mezunu olduğu, fırıncılık mesleğiyle uğraşarak aylık gelirinin 24 bin lira seviyesinde bulunduğunu beyan etmesi ise dikkat çekti. Maddi durumunun yetersizliğini bir savunma mekanizması olarak kullanmaya çalışan sanığın bu iddiaları, dosyadaki somut deliller ve banka hesap hareketleri karşısında adli heyet tarafından tamamen geçersiz kabul edildi.
Ağır Ceza Mahkemesinin Tarihi Hükmü ve Zincirleme Suç Artırımı
İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen karar duruşmasında, toplanan delilleri, adli tıp raporlarını ve tanık beyanlarını değerlendiren mahkeme heyeti, Türk ceza adaleti tarihine geçecek bir cezaya imza attı. Sanık anne S.D.’nin, 12 yaşından küçük olan mağdur kızını cinsel eylemlere maruz kalması amacıyla para karşılığında diğer faillerin yanına götürdüğü sabit görülerek cezalandırılmasına karar verildi. Heyet, suçun niteliğini ve işleniş biçimini göz önünde bulundurarak yasal sınırların en üst basamağından ceza tayinine gitti.
Çocuk istismarı dasesi kararında, sanık anneye işlediği nefret uyandırıcı eylemler nedeniyle ilk etapta yasa gereği 12 yıl hapis cezası verildi. Ancak suçun, korunmaya en çok muhtaç olan kendi öz kızına karşı işlenmiş olması sebebiyle ceza, Türk Ceza Kanunu’nun ilgili maddeleri uyarınca yarı oranında artırılarak 18 yıla çıkarıldı. Eylemlerin tek bir seferle sınırlı kalmayıp, yıllar içerisinde farklı tarihlerde zincirleme şekilde sürdürülmesi nedeniyle ceza nihai olarak 30 yıl ağır hapis cezasına yükseltildi. Mahkeme heyeti, sanığın duruşmalardaki pişmanlıktan uzak tavırları ve suçun toplumda yarattığı derin infial nedeniyle hakkında hiçbir takdiri indirim maddesi uygulamayarak adaletin tavizsiz yüzünü gösterdi.
Sanık S.D.’nin tutukluluk halinin devamına hükmeden mahkeme kararı, çocukları koruma altına alan anayasal ilkelerin yargı eliyle ne denli güçlü bir şekilde korunduğunu bir kez daha teyit etti. Yargı organlarının bu tavizsiz tutumu, toplumsal vicdanı bir nebze olsun rahatlatırken, çocuk istismarına karşı yürütülen kurumsal mücadelenin en büyük yasal güvencesi oldu.
Mağdur Çocuğun Koruma Süreçleri ve Geleceğe Yönelik Önlemler
Mahkemenin verdiği kararın ardından, mağdur D.D.’nin psikolojik ve sosyal rehabilitasyon süreçleri, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı bünyesindeki uzman ekipler tarafından çok yönlü olarak yürütülmeye başlandı. Yaşadığı ağır travmanın etkilerini azaltmak adına gizlilik kararı eşliğinde devlet korumasına alınan küçük kızın, güvenli bir ortamda eğitim hayatına devam etmesi sağlandı. Uzmanlar, bu tür organize suçların odağında kalan çocukların topluma yeniden kazandırılabilmesi için uzun vadeli ve kesintisiz uzman desteğinin hayati olduğunu ifade etmektedir.
Çocuk istismarı davası sonrasında ortaya çıkan bu dramatik tablo, eğitim kurumlarındaki rehberlik servislerinin ve rehber öğretmenlerin çocukların davranışsal değişimlerini izlemedeki kritik rolünü yeniden hatırlattı. Sektörel etkiler açısından bakıldığında, milli eğitim sisteminde çocuk istismarını erken tespit etmeye yönelik zorunlu öğretmen eğitimlerinin yaygınlaştırılması, benzer acıların önüne geçebilecek en temel koruyucu tedbirdir. Çocuk izlem merkezlerinin Türkiye genelindeki tüm ilçelere yayılarak adli süreçleri tek merkezden yönetmesi, mağdur çocukların adliye koridorlarında yıpranmasını önleyecek stratejik bir reform olarak değerlendirilmektedir. Sivil toplum kuruluşlarının ve akademik çevrelerin bu tür emsal kararlar üzerinden geliştireceği hukuki farkındalık projeleri, çocuk haklarının yasal düzlemde çok daha güçlü korunmasına zemin hazırlayacaktır.
Adalet sarayından yükselen bu güçlü kararlılık mesajı, 2027 yılına doğru ilerlerken çocukların güvenliği ve toplumsal ahlakın korunması noktasında devletin en net iradesini somutlaştırdı. Çocukların haklarını bizzat aile içindeki istismarcılara karşı da koruyan bu yönetsel vizyon, demokratik hukuk devletinin en büyük onuru ve geleceğimizin en güçlü kalkanı olacaktır.
